مواد اولیه کاغذ در مرحله حاضر عمدتاً الیاف گیاهی است. مواد خام برای پارچه از طبیعی تا سنتز شیمیایی متغیر است.
اگرچه آنها به معنای واقعی کلمه الیاف هستند، اما تفاوت هایی وجود دارد.
فیبر گیاهی که برای تولید کاغذ استفاده می شود، دیواره سلولی گیاه است. میکروفیبریل های متشکل از سلولز، الیاف بازسازی شده. این می تواند کاه برنج، بامبو، نی و انواع چوب باشد. با توجه به روش های مختلف فرآوری، مقدار کمی همی سلولز و لیگنین در آن وجود خواهد داشت. همه آنها مواد طبیعی هستند که با شکل خود ارگانیسم محدود می شوند و طول و عرض الیاف همگی در محدوده خاصی قرار دارند. هنگامی که برای ساخت کاغذ استفاده می شود، هزینه کمتر است و در مقایسه با صحنه کاربرد پارچه، استحکام پایین است. کاغذ از الیاف کوتاهی ساخته شده است که با یکدیگر در هم تنیده شده اند و پیوندهای هیدروژنی بین نقاط در هم تنیده الیاف باعث استحکام الیاف می شود. از آنجایی که کاغذ یک ساختار شبکه ای است که توسط الیاف تشکیل شده است، آب را جذب کرده و متورم می شود تا پیوندهای هیدروژنی بین الیاف را از بین ببرد و استحکام خود را از دست بدهد. برای افزایش استحکام نقاط درهم تنیدگی الیاف، لازم است که الیاف دارای عرض معینی باشد که در حین فرآوری به رشته ها و جاروها تقسیم شود، یعنی الیاف "برهنه چوب" را با فرزها به "شکل جارویی" تبدیل کنیم. این باعث افزایش نقاط پیوند بین الیاف می شود. افزایش استحکام ساختار شبکه
الیاف نساجی به عنوان مواد رشته ای طبیعی یا مصنوعی تعریف می شود. عمدتاً از نظر فرم با تأکید بر نازکی و ابریشم تعریف می شود، یعنی باید بلند و نازک باشد.
پارچه یک پارچه است و استحکام منسوجات از استحکام خود الیاف و اصطکاک بین ساختارهای الیاف ناشی می شود. این قدرت ساخت فیزیکی است. پنبه، پشم، ابریشم، الیاف طبیعی گیاهی و حیوانی و رشته های مختلف نایلون، پلی استر، اکریلیک و اسپندکس سنتز شده شیمیایی. نخ ها از رشته هایی تشکیل شده اند که به صورت پارچه بافته می شوند.
برای بافتن پارچه با مواد اولیه کاغذسازی در صورت امکان پنبه و کتان است. مواد اولیه کاغذسازی باستانی چینی، تورهای ماهیگیری شکسته، و لباسهای نخی و کتان کهنه از طریق فناوری خمیرسازی به مواد اولیه کاغذسازی تبدیل میشوند و کاغذ چینی باستانی تولید میشود.
بیشتر کاغذسازی های مدرن از بامبو و چوب استفاده می کنند. برای تهیه پارچه از این مواد اولیه نیاز به اصلاح شیمیایی الیاف است. پس از هیدرولیز فیبر گیاهی طبیعی، ریسندگی مجدداً- سنتز میشود. ابریشم را تولید کنید که نیازهای نساجی را برآورده کند و سپس از آن در منسوجات استفاده کنید. لباس های زغالی بامبو و الیاف بامبو که اغلب در زندگی شنیده می شود، همگی از این روش استفاده می کنند. اما پارچههای غیر بافتهای که اغلب شنیده میشوند: پارچههای غیر بافته از کاغذ-الیاف و پارچههای غیر بافته شده- ساخته میشوند. اما نمی تواند استفاده از لباس های{11}}بالا را راضی کند.
اگر از الیاف شیمیایی برای تولید کاغذ استفاده شود، پیوندهای هیدروژنی که ساختار شبکه ای را تشکیل می دهند، نمی توانند تشکیل شوند و می توان کاغذ ساخت. اما این فقط ساختاری از الیاف در هم تنیده و انباشته است، بدون استحکام کاغذ. به طور خلاصه، الیاف بر اساس فرآیند کاغذ توزیع می شوند، اما الیاف جداگانه هنوز یک گروه شل هستند. سناریوهای کاربردی کاغذ را نمی توان برآورده کرد.
