فیبر رسانا به فیبری با مقاومت 107 Ω·cm یا کمتر در حالت استاندارد (20 درجه سانتیگراد، رطوبت نسبی 65٪) اطلاق می شود. این یک فیبر کاربردی جدید است که در دهه 1960 ظاهر شد. محصول نساجی فیبر رسانا در صنعت الکترونیک است. کاربردهای مهم در زمینه پوشاک، پزشکی و ابزار دقیق. با توجه به ویژگی های ترکیبی الیاف رسانا می توان آنها را به چهار دسته تقسیم کرد:
1. الیاف رسانای مبتنی بر فلز{1}: عمدتاً از خاصیت رسانایی فلزی برای ساخت الیاف فلزی با روش کشیدن مستقیم استفاده می‌کند. یا روش پاشش فلز، ابتدا فیبر معمولی را تصفیه می کند و سپس فلز را با پاشش خلاء یا پوشش الکتریکی شیمیایی بر روی سطح الیاف رسوب می دهد.
2. فیبر رسانای کربن سیاه: فیبر رسانا با خاصیت رسانایی کربن سیاه ساخته می شود. به عنوان مثال، کربن سیاه و الیاف شیمیایی رایج به یک غلاف-نوع هسته و یک فیبر مرکب رسانا نارنجی{3}شکل ساخته می‌شوند و سطح الیاف معمولی نیز می‌تواند با کربن پوشش داده شود. الیاف سیاه یا کربنیزه شده برای رسانایی الیاف.
3. الیاف رسانا مبتنی بر فلز: ساخته شده از سولفید، یدید یا اکسید مس یا نقره به عنوان ماده رسانا، مخلوط با پلیمر تشکیل دهنده الیاف، جذب سطح الیاف، یا پوشانده شده توسط واکنش شیمیایی روی سطح الیاف. الیاف رسانا، چنین الیاف رسانا ممکن است بسته به نوع یون های فلزی اضافه شده، عملکردهای اضافی مانند ضد باکتری و بو زدایی داشته باشند.
4. الیاف پلیمری رسانا: یک فیبر رسانای آلی ساخته شده از چرخاندن مستقیم یک ماده رسانای پلیمری مانند پلی استیلن، پلی آنیلین، پلی پیرول یا پلی فلورن، یا جذب یک ماده پلیمری رسانا بر روی سطح الیاف برای ایجاد الیاف دارای رسانایی الکتریکی.
